شب زنده‌دارى و عبادت مىپردازند . آرى ، آنان معتقدند كه نصّ و تصريح بر خلاف بلافصل على عليه السّلام در آن روز تحقّق يافته است و گرچه به اين عقيده از ديگران متمايزند ، ولى در اين كه شب غدير از شبهاى مضاف بنام و مشهور است ، با امّت اسلامى متفق و هم‌عقيده مىباشند ، و اين شهرت و اهميّت تنها به سبب اعتقاد به امر خطير و بزرگ و فضيلت آشكارى است كه در بامداد آن صورت گرفته و وقوع همين امر بزرگ و مهم در اين روز آن را روز خاص يا عيد مباركى گردانده است . در اثر اعتقاد به فضيلت روز غدير و شب آن ، شاعران با بيانى دلنشين زيبايى و فروغ و شادمانى را به آن تشبيه كرده‌اند ، چنان كه تميم بن معزّ ، صاحب ديار مصر ( م 374 ) ضمن قصيده‌اى كه باخرزى از او نقل كرده ، چنين سروده است : - زيبارويانى پياله‌هاى شراب را براى ما به گردش درمىآورند كه بوى خوش آنان سكرآور است . - نازك‌بدنانى كه چون برخيزند ، به جهت سنگينى كفلهاشان نمىتوانند حركت كنند . - چونان زيبايى شبهاى غدير ، زيبا هستند و هنگام آمدن ، فروغ و شادابى ايّام غدير را با خود مىآورند . « 1 » از جمله دلايل اين امر ، تهنيت و مبارك بادى است كه به وسيلهء ابو بكر و عمر و همسران پيامبر و جز آنها از صحابه به امر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نسبت به امير المؤمنين عليه السّلام صورت گرفته است ، به طورى كه به زودى به چگونگى آن واقف خواهيد شد و تهنيت و مبارك باد از خواص عيد و مواقع شادمانى و سرور است . مسئله ديگر اين است كه سابقهء اين عيد تاريخى بزرگ و باشكوه به عهد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بازمىگردد و آغاز پيدايش آن ، روز غدير در سفر حجة الوداع بوده است پس از آنكه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله جايگاه استوار و ثابت خلافت كبرى را آشكار ساخت و مركز امارت خود را از نظر دينى و دنيوى به آن جمعيّت عظيم مسلمان ابراز داشت و مبناى رفيع دين

--> ( 1 ) . دمية القصر 38 .